ਦੂਰੀਆਂ ਦੇ ਦਰਦ ਅਤੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜ੍ਹਨ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ : ਹਰ ਪੰਜਾਬੀ ਨੂੰ ਜੀਟੀਸੀ ‘ਚ ਕਿਉਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਆਪਣਾ ਘਰ

ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਪਲ ਹੈ ਜੋ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ‘ਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹਰ ਪੰਜਾਬੀ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਚਿਤਾਵਨੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਕਰਿਆਨੇ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ‘ਚ ਕੋਈ ਜਾਣੀ ਪਛਾਣੀ ਧੁਨ ਸੁਣਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਗੁਆਂਢੀ ਦੇ ਘਰੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਰੋਂ ਦਾ ਸਾਗ ਤੇ ਮੱਕੀ ਦੀ ਰੋਟੀ ਬਣਨ ਦੀ ਮਹਿਕ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਤੁਰੰਤ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ‘ਚ ਜਲਣ ਹੋਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੰਖੇਪ ਦਰਦਨਾਕ ਪਲ ਦੇ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਟੋਰਾਂਟੋ, ਬਰਮਿੰਘਮ ਜਾਂ ਫਰਿਜ਼ਨੋ ‘ਚ ਨਹੀਂ ਹੋ ।ਤੁਸੀਂ ਘਰ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ‘ਚ ਹੋ । 

ਇਹ ਹਰ ਪ੍ਰਦੇਸੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ। ਦੁਨੀਆ ਭਰ ‘ਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ ਲੱਖਾਂ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਤੁਰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਆਪਣੇ ਦਿਲਾਂ ‘ਚ ਆਪਣੇ ਵਤਨ ਨੂੰ ਵਸਾਈ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਤੁਹਾਡੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਜਾਨਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕਲੇ ਨਹੀਂ ਹੋ । 

ਜੀਟੀਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ‘ਚ ਤੁਹਾਡਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ‘ਚ ਤੁਹਾਡਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ

ਪ੍ਰਦੇਸੀ ਰੂਹ ਦੀ ਚੁੱਪ ਦਾ ਦਰਦ 

ਆਓ ਹੁਣ ਕੁਝ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਰੇ ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਗੱਲਬਾਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।

ਪੰਜਾਬ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣਾ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਗੁਆਉਣ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਣ ਦੇ ਬਾਰੇ ਹੈ।ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਲੋਂ ਵਧੀਆ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਬੋਲਦੇ ਹੋਏ ਵੱਡੇ ਹੁੰਦੇ ਵੇਖਣ ਦੇ ਬਾਰੇ ਹੈ।ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸਾਖੀ ਸਮਝਾਉਣ ਦੇ ਬਾਰੇ ਹੈ।ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆ ।

ਇਹ ਦੋ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਖੁਦ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਨਬੀ ਸਮਝਣ ਦੇ ਵਾਂਗ ਹੈ:ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ । ਪੱਛਮ ਲਈ ਬਹੁਤ ਵਿਦੇਸ਼ੀ, ਪੂਰਬ ਲਈ ਬਹੁਤ “ਬਦਲਿਆ”। 

   ਪੰਜਾਬੀ ਡਾਇਸਪੋਰਾ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਿੱਚ ਡਾਕਟਰ ਹਨ, ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਵਿੱਚ ਟਰੱਕ ਡਰਾਈਵਰ  ਹਨ, ਜਰਮਨੀ ਵਿੱਚ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਹਨ, ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹਨ । ਅਸੀਂ ਸਾਮਰਾਜ ਬਣਾਏ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਪਰਿਵਾਰ ਪਾਲੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸੁਫ਼ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ‘ਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋਏ ਹਾਂ । ਪਰ ਸਫਲਤਾ ਉਸ ਖਾਲੀਪਣ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਭਰਦੀ ਜੋ ਵਿਰਸਾ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡਦਾ ਹੈ।

ਉਹ ਡਰ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ: ਸਾਡਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਗੁਆਉਣਾ

ਇਹ ਉਹ ਸੱਚ ਹੈ ਜੋ ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ।ਸਾਡੇ ਬੱਚੇ ਆਪਣੇ ਵਿਰਸੇ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਰਹੇ ਹਨ । ਗੁਰਮੁਖੀ ਨਾਲੋਂ ਟੁੱਟ ਰਹੇ ਹਨ । ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਿੰਡ ਬੈਠੀ ਬੇਬੇ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਮੱਕੀ ਦੀ ਰੋਟੀ ਦਾ ਸੁਆਦ ਭੁੱਲਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਪੰਜਾਬ ਦੀਆਂ ਲੋਕ ਗਾਥਾਵਾਂ ਹੀਰ ਰਾਂਝਾ, ਸੱਸੀ ਪੁਨੂੰ, ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਪੰਜ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਸਾਰ ਬੈਠੇ ਹਨ । ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਪਛਾਣ ਦਿੱਤੀ । ਪਰ ਇੱਥੇ ਗਲਤੀ ਨਾ ਤਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਹੈ।ਦੁਨੀਆ ਤੇਜ਼ੀ ਦੇ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ।  ਐਲਗੋਰਿਦਮ ਪੱਛਮੀ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਕੂਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਇਤਿਹਾਸ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ, ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਰ ਪੀੜ੍ਹੀ, ਉਹ  ਚੀਜ਼ਾਂ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਸਾਡੀ ਮਿੱਟੀ  ਨਾਲ ਜੋੜਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲੋਂ ਅਸੀਂ ਟੁੱਟਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ  ਹਾਂ।

ਪਰ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਜੇਕਰ ਇਸਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦਾ ਕੋਈ ਤਰੀਕਾ ਹੁੰਦਾ? ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਜਗ੍ਹਾ ਹੁੰਦੀ: ਇੱਕ ਡਿਜੀਟਲ ਪਿੰਡ: ਜਿੱਥੇ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਬੋਲੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਕ੍ਰੀਨ 'ਤੇ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਤ ਹੁੰਦੇ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਸਨ?

ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਜੇਕਰ ਘਰ ਹੁਣ ੧੦,੦੦੦ ਮੀਲ ਦੂਰ ਨਾ ਹੁੰਦਾ?

ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਜੇਕਰ ਘਰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਕਲਿੱਕ ਦੂਰ ਹੁੰਦਾ?

ਜੀਟੀਸੀ ਪੰਜਾਬੀ: ਤੁਹਾਡਾ ਡਿਜੀਟਲ ਪਿੰਡ, ਤੁਹਾਡਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਐਂਕਰ

ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਜੀਟੀਸੀ ਨੈੱਟਵਰਕ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।

ਰਬਿੰਦਰ ਨਾਰਾਇਣ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ: ਜੋ ਕਿ "ਪੰਜਾਬੀ ਸੈਟੇਲਾਈਟ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਦੇ ਪਿਤਾ" ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਦੂਰਦਰਸ਼ੀ: ਜੀਟੀਸੀ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪੰਜਾਬੀ ਟੀਵੀ ਚੈਨਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਲਹਿਰ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਵਾਅਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਪੁਲ ਹੈ ਜੋ ਹਰ ਦੂਰ ਦੁਰੇਡੇ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ ਪੰਜਾਬੀ ਦਿਲ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ।

ਜੀਟੀਸੀ ਪੰਜਾਬੀ, ਜੀਟੀਸੀ ਗੋਲਡ, ਜੀਟੀਸੀ ਨਿਊਜ਼, ਜੀਟੀਸੀ ਭਾਰਤ, ਅਤੇ ਜੀਟੀਸੀ ਗੁਰਮਤਿ ਵਰਗੇ ਚੈਨਲਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਪੰਜਾਬ... ਪੰਜਾਬ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।

• ਫਿਲਮਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਰਵਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਯਾਦ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪੋਲੀਵੁੱਡ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ ਸੀ

• ਖ਼ਬਰਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰ ਰਹੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ: ਸਥਾਨਕ ਚੋਣਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਵਾਢੀ ਤੱਕ

ਤਿਉਹਾਰ

• ਰਿਐਲਿਟੀ ਸ਼ੋਅ ਜੋ ਅਸਲ ਪੰਜਾਬ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ: ਪ੍ਰਤਿਭਾ, ਹਾਸੇ, ਅਟੱਲ ਭਾਵਨਾ

• ਜੀਟੀਸੀ ਗੁਰਮਤਿ ਰਾਹੀਂ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਸਮੱਗਰੀ ਜੋ ਗੁਰਬਾਣੀ  ਦੀ ਅਲੌਕਿਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਸਕੂਨ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਿਵਿੰਗ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ

• ਪੰਜਾਬੀ ਸ਼ਾਰਟਸ ਰਾਹੀਂ ਅਸਲੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਣਾ ਜੋ ਸਾਡੇ ਆਧੁਨਿਕ ਸੰਘਰਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਮਨੋਰੰਜਨ ਹੈ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਮਨੋਰੰਜਨ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ: ਇਹ ਚੰਗਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ। ਇਹ  ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਿ "ਤੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।"

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਹੁਣੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਪੰਜਾਬ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕਾ, ਯੂਕੇ, ਕੈਨੇਡਾ ਅਤੇ ਪਰੇ ਲਿਆ  ਰਹੇ ਹਾਂ ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਦਿਲਚਸਪ ਹੈ: GTC ਨੈੱਟਵਰਕ ਨੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ 4G ਮੀਡੀਆ ੂਸ਼ਅ ਨਾਲ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਕੀਤੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੰਜਾਬੀ ਨੈੱਟਵਰਕ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ!

ਅਸੀਂ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਦੀ ਸੈਂਟਰਲ ਵੈਲੀ ਅਤੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਹੱਬਾਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੰਜਾਬੀ-ਅਮਰੀਕੀਆਂ ਲਈ ਬਣਾਏ ਗਏ ਸ਼ੋਅ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ: "ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ੂਸ਼ਅ ਐਡੀਸ਼ਨ" ਵਰਗੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਜੋ ਪ੍ਰਵਾਸ, ਪਛਾਣ ਅਤੇ ਦੋ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰਹਿਣ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਹਫੜਾ-ਦਫੜੀ ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਸਾਡੀ 70% ਸਮੱਗਰੀ ਸਿੱਧੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਦਿਲ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। 30% ਇੱਥੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ।ਅਤੇ ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਸਕ੍ਰੀਨ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਰੁਕਦਾ। ਘਠਛ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਮੀਨੀ ਸਮਾਗਮਾਂ:  ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਨਾਈਟਸ, ਪੁਰਸਕਾਰ ਸ਼ੋਅ ਅਤੇ ਫਿਲਮ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਰਾਹੀਂ :ਸਾਂਝ ਟੂਗੈਦਰਨੈੱਸ: ਨੂੰ ਲਿਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਫਰਿਜ਼ਨੋ ਜਾਂ ਬਰਮਿੰਘਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ, ਸਾਥੀ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਮਨਪਸੰਦ ਗਿੱਧੇ 'ਤੇ ਗਾ ਰਹੇ ਹੋ। ਹੰਝੂਆਂ ਦੇ ਝੁਰੜੀਆਂ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ। ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ। ਇਹ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਇਹ ਡਿਜੀਟਲ ਪੰਜਾਬੀ ਕਨੈਕਸ਼ਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਇਹ GTC ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ

ਆਓ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਅਸਲੀ ਬਣੀਏ।

ਜੁੜੇ ਰਹੋ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਰਹੋ, ਜੜ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹੋ।

ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕਿਉਂ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ

ਆਓ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਯਥਾਰਥਵਾਦੀ ਬਣੀਏ।

ਦੁਨੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਦਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਏਆਈ ਉਦਯੋਗਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਆਕਾਰ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ। ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਸਾਡੇ ਦਿਮਾਗਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸੁਰਜੀਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਬੱਚੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ ਜਿਸਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਦਾ-ਦਾਦੀ ਕਲਪਨਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ।ਇਸ ਵਾਵਰੋਲੇ ਵਿੱਚ, ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਰਸਾ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਸਾਡੀ ਭਾਸ਼ਾ, ਸਾਡੀਆਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ, ਸਾਡੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ: ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਤਾਂ ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅਲੋਪ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਪਰ ਇੱਥੇ ਸੁੰਦਰ ਸੱਚਾਈ ਹੈ: ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਵੀ ਸਾਡਾ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਘਰ ਆਓ। ਜੀਟੀਸੀ ਦੇਖੋ।

ਇਸ ਲਈ ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਖਿੰਡੇ ਹੋਏ ਸਾਡੇ ਪੰਜਾਬੀ ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਭੈਣਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡਾ ਸੱਦਾ ਹੈ: ਘਰ ਆਓ।

ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ। ਵੀਜ਼ਾ ਰਾਹੀਂ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਆਪਣੀ ਸਕ੍ਰੀਨ ਰਾਹੀਂ। ਜੀਟੀਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਰਾਹੀਂ।

ਸਾਡੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਦੇਖੋ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਦੇ ਹਾਸੇ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ।ਜੀਟੀਸੀ ਨਿਊਜ਼ ‘ਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਦੇਖੋ ਅਤੇ ਉਸ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹੋ ਜਿਸਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਾਲਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਡੇ ਚੈਨਲ ਤੇ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇਖੋ ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲੱਭੋ ਜਿਸਦੀ ਤੁਹਾਡੀ ਆਤਮਾ ਭਾਲ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।

ਜੀਟੀਸੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰੋ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਪੰਜਾਬ ਦੇਖਣ ਦਿਓ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭਾਸ਼ਾ, ਸੰਗੀਤ, ਕਹਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਹੋਣ ਦਿਓ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਬਣਾਇਆ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਹੋ।

ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਰਸਾ ਸਿਰਫ਼ ਭੂਤਕਾਲ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਭਵਿੱਖ ਬਾਰੇ ਹੈ। ਇਹ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਬਾਰੇ ਹੈ ਕਿ ਸੌ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਪੰਜਾਬੀ ਦਿਲ ਅਜੇ ਵੀ ਮਾਣ ਨਾਲ ਧੜਕਦੇ ਹਨ। ਅਜੇ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਜੇ ਵੀ ਯਾਦ ਰੱਖੋ ਕਿ ਉਹ ਕਿੱਥੋਂ ਆਏ ਸਨ।

ਜੀਟੀਸੀ ਨੈੱਟਵਰਕ ਮਨੋਰੰਜਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ। ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਡਿਜੀਟਲ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਐਂਕਰ ਹੈ। ਇਹ ਘਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਤੁਹਾਡਾ ਘਰ ਹੈ।

ਅੱਜ ਹੀ ਟਹੲਗਟਚਨੲਟਾੋਰਕ.ਚੋਮ 'ਤੇ ਟਿਊਨ ਇਨ ਕਰੋ। ਸਾਨੂੰ ਫਾਲੋ ਕਰੋ। ਸਬਸਕ੍ਰਾਈਬ ਕਰੋ। ਹਰ ਉਸ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰੋ ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ। ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਦੂਰ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਸਮਾਂ ਦੂਰ ਰਹੇ ਹੋ: ਪੰਜਾਬ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਪਸ ਬੁਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਅਤੇ ਜੀਟੀਸੀ ਘਰ ਦਾ ਰਸਤਾ ਹੈ।

ਰਬ ਰਾਖਾ, ਜੁੜੇ ਰਹੋ। ਪੰਜਾਬੀ ਰਹੋ।